مهر
با خود گفتم در فصلی جدید قدم گذاردم
که با همه تلخیها و شیرینیهایش
زنده بودن و در گذر بودن را
فریاد میزند, حیف باشد که لطف خدا را
ندیده انگارم.
خدایا از لحظه لحظه های بودنم خوشحالم.
کمکم کن دیگران را هم خوشحال کنم.
+ نوشته شده در یکشنبه چهارم مهر ۱۳۸۹ ساعت 4:41 توسط آقای شماره 212
|
لطفن(لطفا) از باز نشر مطالب بدون ذکر منبع خودداری کنید.